NEW CHAPTER

I remember last year while we were planning our wedding, Cy and I used to talk about me moving to Tagaytay. Dun na daw ako mag-work pag kinasal kami. It was actually not a final decision. May time na okay kaming dalawa sa set up na tuwing weekend lang ako uuwi kasi nga naman malaki sweldo sa Manila lalo na nasa BPO industry ka. Minsan okay, minsan biglang mapag-uusapan na naman ung paglipat ko in Tagaytay. After we got married, that's when I started looking for jobs sa hometown nya. Nakakapagod din kasing uwian pag weekend tapos gabi pa pasok ko. At syempre pinangarap ko din naman na kapag may asawa ako, ung lagi kaming magkasama.

Nagpasa ako ng resume sa dalawang hotels na sobrang layo ng work experience ko. Try lang naman. (Ung isa tumawag at na-consider naman ako as part ng sales lately lang, but that's another story) Anyways, I got frustrated kasi feeling ko ang hirap maghanap ng work doon! Hindi sya katulad sa Manila na andami mong pedeng puntahan minsan sila pa lalapit sayo. This happened around December.

Then out of frustration, nag-decide ako to stop looking for a job and just told my husband na i-enjoy nalang muna namin kung ano ang meron. As usual, uuwi ako pag weekend tapos puyat pagbalik ng Monday sa work. I was thinking of pursuing my cupcake business kaso malabo pa kasi un. Di kasi guaranteed ung earnings lalo na may credit card bills pag akong binabayaran. Naisip ko nga din mag-call center (na pinaka-ayaw ko. Back office ang peg ko eh) sa may bandang Sta Rosa or Dasma basta ang goal ko is mag uwian sa Tagaytay. 

Tapos un, around Feb, just before we went to Bohol, I was informed by Cy na may job opening as Reservation/Receptionist sa isang upscale resto in Tagaytay. Luckily, nakuha ko naman ung position kahit wala akong experience. So ngayon 1 and a half week nalang ako sa current work ko. Akalain mo un! I feel like a dream just came true. Minsan nakaka-experience ako ng slight panic attack sa bagong work ko (trainee ako pag weekend) kasi hindi naman hospitality background ko, tapos sobrang newbie talaga ako, pero ngayon na-eenjoy ko na sya. Ang goal ko makapag-pasaya. Ganern! I will be working full time in Tagaytay starting April 4. Medyo nakaka-sad kasi madalang ko nalang makikita ung aso ko, tsaka sina mama at papa pero I'm sure they'll be fine. That's life. Uuwi nalang ako samin kahit once a month. 

Ung akala ko matagal pa mangyayari eh nagaganap na. I'm so excited for this new chapter in my life. I really appreciate na nag-insist si husband na lumipat ako ng work na malapit sa kanya. Hindi ko man makuha ung same salary ko at least madami akong time na makasama sya. Mas matipid naman din kasi may uniform (yehey!) Tsaka siguro mas makakaisip pa kami ng ways para mag-improve buhay namin kapag magkasama na kami araw-araw. Dba? 

New job, new home. :)